...........................................................................................................................................................................................................................................................................................................
AHMET KARABEY
HORMONA YENİLDİK
Bir yiyeceği çöpe atmak benim ve ailem için hiç yapmayacağımız bir şey.
Belki de yapılacak en son iş.
Bizim evde ekmek de yemek de artmaz,çöpe gitmez.
Hem nimet olduğu için hem de onları üretmek için harcanan emeğe haksızlık,saygısızlık olduğuna inandığımızdan.Ancak bu kez atmak zorunda kaldım,kaldık.
Anlatayım.
Çarşamba pazarı bize çok yakın.Mevsim itibariyle artık pazarlar şenlendi.
Her tezgâhta yedi rengin her türlüsünü görmek olası meyvede,sebzede.
Pahalı da olsa insanın canı çekiyor.Hava güzel.Hanımla hem geziyoruz hem de fiyatlara bakıyoruz.
Sonunda diğerlerine oranla daha ucuzcana meyve ve sebzeden aldık.
Domates,biber,salatalık,kayısı,karpuz filan.
Kayısılar pek olmamış gibi görünüyor,çakırlı;ama herkes alıyor,ikişer üçer kilo.Neyse, biz de aldık.
Evde bir tane alıp ısırdım.Aşırı tatlı ve iç,orta kısmında kahverengi lekeler var.
Ağzımdan çıkardım,attım.
Bir de yemyeşil olanından ısırayım dedim.O da aynı.
Dışları yeşil,çağla gibi;ama içleri çok yumuşak,sulu ve aşırı tatlı.
Yenecek gibi değil.Farklı bir tat.Aceleyle diğer meyve ve sebzelere baktım.
Karpuz kıpkırmızı ama parmak batmıyor.O denli sert ve lifli.
Domatese geçtim.Dışardan bakınca görkemli ve kırmızı;ancak tümü aynı renk ve albenisi çok.
Kesmeye kalktım.Sanki bir ayvayı kesermişim gibi direndi domates.
İçi beyaz koçanlı,damarlı ve az çekirdekli.
Salatalık yiyeyim dedim.Onun da dipleri yumuşamış ve içinde çekirdekleri yok.
Kırmızı koca biberlerden de almıştık.Parpulayınca yemesi güzel olur diye.
Onlar da aşırı tatlı ve yenecek gibi değil.
Yüzümüz asıldı,canımız sıkıldı.Pazardan aldıklarımız bir gün öylece durdu.Yiyemedik.
Sonunda tümünü çöpe attık.Muhtaç olana versek,olmaz.
Kendi yiyemediğini bir başkasına vermek de alçaklığın daniskası.
Hanıma, "Hadi karpuzu kamyoncudan aldık.Sebzeleri köylüden aldık ya!"
diyerek şaşkınlığımı belirttim.
Onlar da mı hormona yenilmişler?
Bir yerde okumuştum,olay Almanya'da geçiyor.
Manavdan Almanlar gidip gidip küçük ve kurtlu ama pahalı elmalardan alıyormuş.
Kıpkırmızı,iri ve albenili elmaları almıyorlar.Hem de ucuz olmasına karşın.
Bizim işçiler ise Almanlar'la dalga geçiyorlarmış,o küçük ve kurtlu elmalara fazla para veriyorlar diye.Oysa iri ve güzel gibi görünen elmalar hormonlu.
Elin gâvuru bunu biliyor.Hiç hormonlu elmaya kurt girer mi?
Gösterişe çok kolay kanıyoruz.Ya da gıda emperyalizminin kurbanı mı olduk acaba?
Birçok televizyon kanalını inceliyorum.
Bir kanalda bu tür izlenceler ulusal boyutlarda irdeleniyor.Örneğin epey oluyor,Türkiye'deki yerel sebze ve meyve türlerinin gen patentlerini emperyalistler izinsiz alıp kasalarına koyuyorlar,sonra
sen mecbur oluyorsun o ürünü ekmek için patenti elinde bulunduran ülkeden tohum almaya.
Satın alıp ektiğin tohumdan yetişen ürünlerin de çekirdeği olmuyor.
Yani tohum için o ülkeye bağımlısın.Tohumculuk Yasası niçin çıktı,bir inceleyin.
Tabi bir de GDO'lu (Genetiği Değiştirilmiş Organizma) ürün sorunu var.
Domatesin daha çok ve çabuk irileşmesini sağlamak için ona örneğin bir hayvan geni verebilirlermiş.
Örneğin kuraklığa dayansın diye akrep geni.
Ne durumlara geldik.
Domatesin gerçek tadını gençler hiçbir zaman tanıyamayacak.
Ben daha şimdiden özgün yerel domates tohumu saklıyorum.Olur ya belki küçük bir bahçem olursa gübresiz,ilaçsız kendime kadar ekerim.Erman Toroğlu'nun dediklerine hak vermemek elde değil.
Ne diyordu ünlü hakem ve sebze tüccarı?
Üretici kendileri için ayrı bahçede domates,biber yetiştiriyor.İlâçsız ve hormonsuz.
Ve de "anam babam tohumları" kullanarak.Satacakları sebzeleri ise ayrı bahçede.
Gerçi köylü de uzun dayansın diye ithal tohum kullanmaya başladı ya her neyse.
Artık çarşıdaki manavın sattığıyla köylünün sattıkları arasında hiçbir ayırdım kalmadı.
Hanımla ikimiz birbirimize söz verdik:
Ta ki yerel meyve,sebze çıkmadan ve iyice denetlemeden almak yok.
Zira ister ilâçsız ve isterse hormonsuz olsun genetiği değiştirilmiş olan ithal tohumdan
üretildiyse eğer,ürünlerin tümü lezzetsiz ve kendini belli ediyor.
Şöyle bir kampanya başlamış olsa da ben de katılsam.
Ne köylüden ne de manavdan asla sebze,meyve almama kampanyası.
Ağustos geldi geçiyor,biz daha doğru dürüst domates,salatalık,patlıcan,karpuz almadık.
Yemezsek ölecek değiliz ya! Paraya ve emeğe yazık çünkü.
Tabi en başta da sağlık için bu gerekli.
Sağlıklar diliyorum.
11.08.2009
Sehri DOĞRUÖZ
sehri_dogruoz@mynet.com
SEHRİ DOĞRUÖZ
