Seviyoruz kardeşim işte, nedenini ne bilelim. Sessizliğini seviyoruz. Munis insanlarını seviyoruz. Sessiz, barışsever, mülayim insan olmayı şu insanların birbirine nefretle baktığı, karşısındakinin boğazını sıkıp elinden ekmeğini almaya çalıştığı, anarşinin, terörün, kapkaçın alıp başını gittiği bu zamanda bir erdem olarak biliyor, seviyoruz. Kozmopolit olmayan yapısını, dışarıdan gelen insanları bağrına basıp, içine rahatça alıp eritmesini, sofrasını herkese açabilmesini seviyoruz. Adet ve geleneklerini, kına gecesini, düğün halayını, asker düğününü seviyoruz. Sünnet alayını, sünnet çocuklarının Sarban Ahmed ziyaretini, duasını seviyoruz. Huzur içinde geçen Ramazan ayını, teravih namazlarına gelen, gelmeyen, kardeşçe bir arada yaşayabilme kültürünü yaşatmasını, oruç tutamayanların tutanlara olan saygısını seviyoruz. Bayram namazlarını, bayram namazlarında göz ucuyla, hissettirmeden arkadaş, eş dost aramasını, aradığımızı bulunca da bütün sevdiklerimiz Nuh'un gemisine binmişçesine sevinmesini, Kurban bayramını, kurban kesenlerin konu komşuya et dağıtma telaşını, aşure ayında dağıtılan aşuresini, kandillerde yapılan lokmasını, mekiğini, Hayrabolu tatlısını (kadı göbeği), kabak böreğini, terbiyeli etini, tepsi mantısını, paparasını, cici papasını, umak çorbasını, ölüsüne dirisine dökülen etli pilavını, ayranını seviyoruz. Bayram kutlamalarını, milli, dini ayırt etmeden aynı coşku ile gerçekleşen bayram havalarını seviyoruz. Din ve devlet büyüklerini kavga ettirmeyişini, kıyas yapmayışını, kanunlara uyan, amirlerine hürmetli, askerini seven, din adamına ayağa kalkan, öğretmenine saydı duruşu gösteren aydın tavrını seviyoruz. Çene bayırından, Alpullu yolu girişinden görünüşünü seviyoruz, Karabürçek, Örey, Kutlugün, Çerkezmüsellim, Parmaksız korularını, buralarda piknik yapmayı, mart dokuzuna gitmeyi seviyoruz. Hayrabolu göletini, Bayramşah, Çerkezmüsellim göletlerini seviyoruz. Buralarda tutulan balıkları daha da çok seviyoruz. Trakya'nın ortasında adeta kaybolmuş, sessiz, sakin ama huzurlu, bir o kadar da umutlu, tarım makineleri yapımında mahir birer zenâatkâr, tarımsal faaliyetlerde Avrupa çapında başarılı birer çiftçi olan, modern tarımın son imkanlarını kullanan güzel insanlarını seviyoruz. Tayin ile gelen memuru kendisinden ayrılamayan, dışarıda çalışanı emekli olunca kendisine koşan, havası güzel, suyu bol, toprağı verimli, insanı munis canım Hayrabolu'muzu seviyoruz.

Kardeşim sevmeyip de ne yapalım.

Böyle memleket sevilmez mi?