EY TALİP OLAN AŞIK
Ey talib olan aşık, seyretmeye cânânı
Dikkatle temaşa kıl her gördüğün insanı
(Ey sevgililerin sevgilisi, hakiki sevgilisi olan Hakk'ı görmek,
seyretmek isteyen aşık,
Dikkatle temaşa kıl, seyreyle her gördüğün insanı)
Âyine-i insanı bil suret-i Rahman'dır
Bu âyineye gel bak! gör anda ol sultanı.
(Bil ki insan Allah'ın sıfatlarının, tecellilerinin bir aynasıdır,
Bu aynaya gel bak! Gör onda O sultanı.)
Surette görünmez can ger derse münafıklar,
Sen câna nazar kılsun görmek dileyen ânı.
(Eğer münafıklar O, şekilde, gözle görülemez derse,
Sen câna nazar kılsın görmek dileyen onu.)
Mahbub-u temaşasın men'eyler imiş münkir,
Kör gözlerinin nuru yoktur, göremez ânı.
(Hakiki sevgiliyi görme zevkini men eder imiş inkarcı,
Kör gözlerinin nuru yoktur, göremez onu)
Ben hatem-i lâ'linden bir zerre haber duysam
Bir habbeye almazdım sad mülk-i Süleyman'ı
(Ben kızıl mühür gibi ağzından bir zerre haber duysam,
En ufak şeye almazdım yüz mülkü Süleyman'ı)
Sen nur-u dilâradan göz yumsa n'ola zahid,
Huffaş gözü göremez hurşid-i drahşanı.
(Sen gönül alanın nuruna göz yumsa n'ola kaba sofu,
Yarasa gözü göremez, güneşin parlayan ışıklarını.)
Esrar sözün Ahmed keşfeyleme nâdana,
Hayvana mahal görme ser-çeşme-i hayvanı.
(Sözün esrarını ey Ahmed kaba cahile keşfettirme,
Hayat çeşmesinin başını hayvana mahal görme,
Zira orası Hayy olan Allah'a aittir.)
Sarban AHMED